“Ik heb één zekerheid en dat is dat ik achteruit zal gaan.”

Wanneer Thomas hoort dat hij multiple sclerose heeft, voelt hij zich niet ziek. Wat moet hij met zijn dromen, als hij geen idee heeft op welke manier de ms zijn glazen in zal gooien? Wat het met hem doet, snapt hij zelf nauwelijks. Wat hij zeker weet, is dat hij steeds minder kan. Langzaam dwingt zijn ziekte hem tot afhankelijkheid, de onomkeerbare positie die hij het meest verafschuwt en haat, maar waar hij het uiteindelijk mee zal moeten doen.Achteruit lopen is een autobiografie met kleine en grotere verhalen over vijftien jaar leven met een ongeneeslijke ziekte. Vanuit zijn directe beleving weet Thomas Sanders (1975) de zoektocht naar een draaglijke verhouding met een meedogenloze aandoening met kracht en humor neer te zetten.