Kinetische kunst speelde na de Tweede Wereldoorlog - toen de kunst streed voor haar autonomie - een belangrijke rol in het de-materialiseren van de kunst. Kunst werd pas kunst als de kijker haar waarnam of ervoer.

Ook in de huidige, postmoderne tijd waarin de performance arts een belangrijke plaats krijgen en alle zintuigen worden aangesproken, staan de bewegings- en de kijkervaring in veel kunstuitingen opnieuw centraal.
In ruim negentig kunstwerken, onderverdeeld in twaalf thema's als licht, beweging en kosmos, laat de tentoonstelling een indrukwekkend overzicht van kinetische kunst zien; de geschiedenis en de diverse facetten en perspectieven die kunst tot bewegingskunst maken.