De klimaatverandering houdt de wetenschappelijke en politiekegemoederen wereldwijd al geruime tijd bezig. In aanvulling op detraditionele mitigatiebenadering heeft binnen het mondiale klimaatdebat langzaam maar zeker ook de zogenoemde adaptatiebenadering wortel geschoten. Deze benadering krijgt tegenwoordig steeds meer wetenschappelijke en politieke aandacht. Zo groeit de belangstelling daarvoor ook in de juridische literatuur. Van een ontgonnen onderzoeksgebied is echter nog lang geen sprake; de ontwikkelingenbevinden zich vooralsnog in de fase van terreinverkenning.Dit boek is meer dan een terreinverkenning. Het bevat in de eerste plaats een diepgravende analyse van de adaptatieverplichtingen die voor Nederlandse waterbeheerders voortvloeien uit het internationale, het Europese en het nationale recht. Voorts worden debijzonderheden besproken die zich in het kader van de adaptatie aan klimaatverandering naar verwachting zullen voordoen bij de toetsing aan de voor drie systemen van overheidsaansprakelijkheid kenmerkendevestigingscriteria.