Op een repetitieavond meldt zich vanuit het naburige AZC de Eritrese asielzoeker Adiam aan op het Nederrijns Vocaal Ensemble. Dit zorgt bij een aantal koorleden voor een onrustig en ongemakkelijk gevoel. Toch is Adiam sympathiek, innemend, galant en prettig in de omgang. De communicatie in het engels met zangers en dirigent verloopt soepel en muzikaal gezien is hij een aanwinst voor het koor. Is het zijn huidskleur, zijn anders zijn, de vreemde cultuur die sommigen tegenstaat? Zijn het vooroordelen, overtuigingen, angst voor het onbekende? En wat maakt dat de mensen zo verschillend over het AZC denken? Een verhaal over de komst van vreemdelingen naar ons land en wat dat bij mensen doet.