Sinds 1 januari 2010 is in het Nederlandse fiscale recht de rechtsfiguur afgezonderd particulier vermogen (APV) geïntroduceerd. De crux van het APV-regime is gelegen in de toerekening van de bezittingen en schulden en de opbrengsten en uitgaven van het APV aan de inbrenger. Als de inbrenger is overleden, vindt de toerekening plaats aan de erfgenamen van de inbrenger. Toerekening aan een of meerdere begunstigden van het APV vindt slechts plaats als de inbrenger, zijn partner en zijn erfgenamen niet te bepalen zijn.Afgezonderd particulier vermogen geeft het antwoord op de vraag of de regeling van het afgezonderd particulier vermogen dogmatisch past in het Nederlandse fiscale recht of de regeling van het afgezonderd particulier vermogen moet worden herzien en welke alternatieven voor deze regeling denkbaar zijn.