De spieren in haar benen lijken in brand te staan. Helse steken onder haar ribbenkast en longen die het tempo niet meer aankunnen. 'Wat was dát?' hijgt Lara. Ze heeft de jongens alleen achtergelaten. Zo klein als ze nog zijn. Achtergelaten in dat grote huis. Samen met dat...dat... allemachtig...Eigenlijk moet ze terug. Zij is verantwoordelijk. Zij is de oppas.