Ieder gewoon mens moet werken. Een predikant – zo heeft de Deense dominee Kaj Munk niet zonder humor opgemerkt – is daarvan vrijgesteld, hij heeft alleen maar vrije tijd om te preken en om te herderen over zijn kudde: zieken bezoeken, dopen, huwelijken inzegenen, begraven, wat niet al. Nico ter Linden (1936) heeft dat zijn leven lang met hart en ziel gedaan, op het platteland en in de Westerkerk teAmsterdam, in ziekenhuizen en gevangenissen. In dit boek ziet hij daarop terug en vertelt hij erover, zoals alleen hij dat kan: over het gezin waarin hij werd geboren, over de leermeesters die hem vormden en over de vele kostgangers van onze lieve Heer die hij mocht ontmoeten. Zijn predikantschap bracht hem een schat aan ervaring, en daarom valt er van alles te leren uit Alleen maar vrije tijd. Do’s and don’ts voor dominees en priesters, handreikingen van inhoudelijke en van praktische aard. Een aanstekelijk boek, voor vakgenoten maar evenzeer voor iedereen die het reilen en zeilen van de kerk ter harte gaat en zijn geloof nog even niet aan de wilgen wil hangen.