De elfjarige Aaron Bachman ziet op een avond een man roerloos in de deuropening liggen. Zijn vader staat met gebalde vuisten in de gang. Hij brult dat Aaron naar de huiskamer moet gaan. De vader belt met de politie en geeft zichzelf aan. Zo opent deze overweldigende coming-ofageroman, waarin Alex Boogers al zijn thema's laat samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven, schrijven om te groeien. Tegelijk is deze ontroerende, meeslepende vertelling een zoektocht naar een vader.
Recensies
Mooi dwingend proza is dit, waarmee Boogers een volkse toon in zijn werk probeert te creëren die (...) deed denken aan die van Jan Cremer. Deze roman is een hoogtepunt in zijn oeuvre.
De Groene Amsterdammer
Alex Boogers vertelt een verhaal dat in de Nederlandse literatuur zelden klinkt. (...) De zeggingskracht is groot.
NRC
Boogers schrijft met de moed van een samoerai. (...) Dit is zo'n roman (...) waarin alles samenkomt. Wat er ook nog van hem zal verschijnen, dit is zijn magnum opus.
Theo Hakkert — Wegener
Geladen, bezwerend, ritmisch. Boogers' meest urgente roman.
Jeroen Vullings — Vrij Nederland
Wanneer Aaron kwaad genoeg is geworden (...) krijgt het boek een hevige intensiteit. (...) Vanaf dan voel je hoe het schrijven overleven is, zowel voor Aaron als voor Boogers. Dan blijkt dat die simpelheid niet anders had gekund. (...) De omvang van deze roman is een statement: elk woord is bevochten.
de Volkskrant
Boogers heeft zijn alter ego Aaron Bachman echt leven in geblazen.(...) Al zijn het soms tranentrekkende scènes die Boogers beschrijft (...), je hebt toch het gevoel dat het allemaal echt en authentiek is.
De elfjarige Aaron Bachman ziet op een avond een man roerloos in de deuropening liggen. Zijn vader staat met gebalde vuisten in de gang. Hij brult dat Aaron naar de huiskamer moet gaan. De vader belt met de politie en geeft zichzelf aan. Zo opent deze overweldigende coming-ofageroman, waarin Alex Boogers al zijn thema's laat samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven, schrijven om te groeien. Tegelijk is deze ontroerende, meeslepende vertelling een zoektocht naar een vader.
Recensies
Mooi dwingend proza is dit, waarmee Boogers een volkse toon in zijn werk probeert te creëren die (...) deed denken aan die van Jan Cremer. Deze roman is een hoogtepunt in zijn oeuvre.
De Groene Amsterdammer ·
Alex Boogers vertelt een verhaal dat in de Nederlandse literatuur zelden klinkt. (...) De zeggingskracht is groot.
NRC
Boogers schrijft met de moed van een samoerai. (...) Dit is zo'n roman (...) waarin alles samenkomt. Wat er ook nog van hem zal verschijnen, dit is zijn magnum opus.
Theo Hakkert — Wegener
Geladen, bezwerend, ritmisch. Boogers' meest urgente roman.
Jeroen Vullings — Vrij Nederland
Wanneer Aaron kwaad genoeg is geworden (...) krijgt het boek een hevige intensiteit. (...) Vanaf dan voel je hoe het schrijven overleven is, zowel voor Aaron als voor Boogers. Dan blijkt dat die simpelheid niet anders had gekund. (...) De omvang van deze roman is een statement: elk woord is bevochten.
de Volkskrant
Boogers heeft zijn alter ego Aaron Bachman echt leven in geblazen.(...) Al zijn het soms tranentrekkende scènes die Boogers beschrijft (...), je hebt toch het gevoel dat het allemaal echt en authentiek is.
NSTC 501593818 · CB-relatie 7500411 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.