Dit essay is een onderzoek naar de filosofische betekenis van openbaring. Openbaring heeft betrekking op iets dat niet uit onszelf voortkomt. Het betreft de boodschap van een waarheid die wellicht groter is dan we aankunnen. Het is daarom niet zo vreemd dat onze moderne cultuur openbaring uit het rijk van rationaliteit en wetenschap heeft verbannen. Openbaring betekent een inbreuk op de orde die we in onze samenleving nastreven. In dat opzicht is openbaring een trauma en als trauma dwingt het tot een herziening van ons bestaan.

In plaats van het trauma van openbaring uit de weg te gaan, wordt ze in dit essay opgezocht. Want kan het menselijk bestaan, kan onze humaniteit, zonder openbaring? Slagen we erin werkelijk mens te zijn wanneer we openbaring succesvol uit onze cultuur hebben verdreven? In dit filosofische essay worden deze vragen gesteld aan de hand van enkele liaisons dangereuses tussen recente Franse filosofen waaronder Jean-Paul Sartre, Emmanuel Levinas, Jacques Lacan en Michel Henry.

Ruud Welten (1962) is als bijzonder hoogleraar vanwege de Stichting Thomas More verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en is universitair hoofddocent filosofie aan Tilburg University. Hij schreef eerder onder meer 'Het ware leven is elders' en 'Onder vreemden'.