'Dan stellen de leerlingen zich aan mij voor. Ze hebben allemaal een andere naam, op vier na. Het zijn allemaal meisjes, op elf na. Ze komen allemaal uit Wageningen, op twee na. De achternamen zeggen me allemaal niets, op zeven na. Geen enkel gezicht komt me bekend voor, op dat van een broertje en dat van een zusje van een leerling na. Ik geef mezelf toestemming om er één keer aan te refereren. De leerlingen lijken het nu nog leuk te vinden, een grote broer of zus op de middelbare school. Ik ken direct alle namen, op zevenentwintig na. Niemand heeft zin in volgend schooljaar, op ons allemaal na.''Als docent' begon als blog. Drie jaar plaatste Mike Louwman er stukjes over zijn ervaringen voor de klas en met de leerlingen. Vanuit zijn perspectief, dat van een beginnende docent en een doorgewinterde leerling, schreef hij over zaken waar hij als docent en als leerling mee te maken kreeg: de schoolfotograaf, regenbroeken, fluisteren, tussenuren, de buitenlandse reis, de bel en vergaderingen.Mike Louwman (1988) is docent Nederlands en mentor op R.S.G. Pantarijn in Wageningen. Daarnaast schrijft hij behalve voor zichzelf voor het Montessori Magazine.