Het debuutalbum van Iris Pinson is er eentje die zeker niet onderdoet voor andere schrijvers van erotische boeken. Tijdens het lezen van het boek had ik steeds het idee dat ik er midden in zat, de details van de omgeving, de dingen die ze beschreef, neem bijvoorbeeld een buikkastje uit haar ouderlijke woning of de kleur van de vloerbedekking, alles zie je voor je. Zo een detaillistenschrijfster is Iris. Het leest gewoon heerlijk weg en voor je het weet zit je ook midden in het verhaal. Het deed mij denken aan mijn vroegere jaren toen ik ook zo de beest uithing. Hier schrijft zij over keuzes maken die eigenlijk door egoïsme en eigenbelang voorrang krijgen. Het spelen met gevoelens, dan de klap krijgen dat de protagonist zelf de dupe is en er voor haar gekozen wordt, iets dat zij niet kan en wil accepteren. De spanningsboog begint eigenlijk al bij het begin als zij het huis van haar ouders leeg moet halen en tussen neus en lippen door laat de schrijfster al een bom vallen, die aan het einde pas tot ontploffing komt. De rode draad is een zoekplaatje, dat maakt dat dit boek lekker wegleest en toch een functionele spanningsboog in alle vormen heeft behouden, de seks, de overmatige drankbuien, de drugs die hier ook een rol in spelen. Maar door de zakelijke instelling van de hoofdpersoon is dit alles een zijspoor van wat zij eigenlijk wil. Echte liefde, maar door haar eigen wil lukt het haar maar niet te krijgen wat zij eigenlijk voor ogen heeft. Veel kan ik hier verder niet over schrijven, anders verknal ik het voor het hele verhaal waar ik in een dag doorheen was. Eigenlijk vond ik het jammer dat ik het uit had. Het debuut is een debuut die van mij persoonlijk goed is voor vier sterren. De schrijfstijl is lekker leesbaar, het verhaal zakt nergens in, de spanningsboog blijft, al merk je pas in het midden wat de hoofdpersoon nou met haar leven doet en wat zij wil en wat zij ineens ontdekt. Te verkrijgen in elke internetboekwinkel en ook de E-versie is al te koop. Neem ook eens een bezoek aan de website van Iris Pinson, houd haar in de gaten want zij heeft meer in haar pen zitten.

Via Twitter kwam ik terecht bij Iris Pinson, een schrijfster die donderdag 27 maart haar allereerste boek lanceerde. Nog voordat het boek gelanceerd werd, mocht ik hem al lezen en dat is natuurlijk altijd heel erg leuk! Wat dit boek bijzonder maakt, is het feit dat Pinson alles helemaal alleen heeft gedaan. En daarmee bedoel ik niet alleen het schrijven, maar ook het ontwerp van de voorkant, de redactionele taken en het boek heeft ze zelf uitgegeven. Dat is toch wel een applausje waard, niet? Ik ben compleet onwetend in het boek gestapt, omdat ik dat de leukste manier vind van boeken lezen. Ik wist niet waar het verhaal over ging, wat het genre was en wat er allemaal in zou voorvallen. Compleet blanco ergens instappen zorgt er, naar mijn bescheiden mening, voor dat je niet met een bepaalde verwachting aan iets begint. Iris Pinson had mij vooraf gewaarschuwd dat ik eigenlijk niet binnen de doelgroep van het boek viel, maar dat mijn moeder dat wel deed. En zo begon ook mijn moeder aan het debuut van Iris Pinson. "Als je alleen..." Als je alleen... Recensie Vertelt het verhaal van Sonja, een sterke en onafhankelijke vrouw die een succesvolle carrière opbouwt, ondanks haar achtergrond. Het boek begint met een bijzonder vooral en neemt je vervolgens mee door het (turbulente) leven van Sonja. Het boek is opgedeeld in drie delen en in het eerste gedeelte was ik lichtelijk gechoqueerd toen ik erachter kwam dat het een erotisch verhaal betrof. Dat had ik niet zien aankomen... In schaamte berichtte ik mijn moeder dat ze het niet mocht lezen. Hallo! Ik wil niet dat mijn moeder verhalen leest over vingers die in bepaalde gaten verdwijnen. Dat is niet iets wat je met je moeder wil delen... enfin. Moeders trok zich er niets van aan en las gewoon verder. De eerste 40 bladzijden zijn voornamelijk een kennismaking met Sonja en een omschrijving van haar omgeving. Hoewel dat van mij niet had gehoeven, kwam ik er later in het verhaal achter dat deze omschrijving essentieel bleek voor de rest van het verhaal. Alle gebeurtenissen volgen elkaar namelijk in rap tempo op, wat op het begin best lastig is. Wanneer je eenmaal gewend bent aan de schrijfstijl en de "snelle" manier van vertellen, is het boek prima te lezen. Hoewel Sonja eerst een zorgeloze jonge dame lijkt te zijn, leer je haar stukje bij beetje kennen als het boek vordert. Sonja staat niet in contact met zichzelf, en het boek is precies op een zelfde manier geschreven. Wat eerst snel en ondoordacht lijkt, blijkt later juist een goede manier te zijn om de aandacht van de lezer vast te houden. Sonja springt van de ene romance in de ander, is ambitieus en leeft snel. Als je alleen... recensie "Als je alleen..." bevat weinig spanning, maar het is een levensverhaal van een vrouw die stiekem worstelt met intimiteit en haar eigen gevoelens. Vanaf pagina 150 wordt duidelijk dat het om een vrouw gaat die zich waarschijnlijk haar hele leven enorm leeg en eenzaam voelt en dit op alle mogelijke manier (seks, drugs, drank) probeert op te vullen. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer je wilt weten over het voorval in het begin en of jouw verwachtingen kloppen. En daar zit de spanning dus in Het verhaal op zich is niet spannend en de spannende voorvallen die er zijn, worden vrij snel ook weer opgelost. Toch blijft het boek wel interessant. Pinson laat steeds een stukje meer van Sonja en de andere personages zien. Door terugkerende zinnetjes blijf je denken aan de foto in het begin. Toch merkte ik, toen ik het boek met mijn moeder besprak, dat zij het voorval in het begin zich niet eens herinnerde. Jammer, want als je het voorval in het begin vergeet, heb je geen enkel benul wat voor verhaal je nou eigenlijk aan het lezen bent. Wellicht had Pinson het er wat dikker bovenop mogen leggen dat de foto essentieel is voor de rest van het verhaal. Als je alleen... recensie Is het boek fantastisch geschreven? Nee. Maar de vraag is of dat nodig is, omdat je toch wel wil weten hoe het eindigt. Ja, er zitten wat grammaticale fouten in en er zitten wat spellingfouten in, maar dat zal het grootste gedeelte van het publiek niet opvallen. Het boek had technisch beter gekund, maar als ik daarover ga vallen maak ik een probleem van iets wat eigenlijk geen probleem is. "Als je alleen..." is een mooi boek en de schoonheidsfoutjes maken het wat mij betreft niet minder aantrekkelijk. Het enige waar ik wel een probleem mee had, was het "want" gebruik ("ze kon de hele avond champagne drinken, want de bediening serveerde continu", "als ze geen gesprekken voerde, observeerde ze Charles, want ze vond hem een knappe verschijning."). Heel vaak was de "want" overbodig, omdat je als lezer wel begrijpt waarom Sonja iets wel of niet doet. Als je alleen... recensie Iris Pinson Iris Pinson heeft met "Als je alleen..." bewezen dat je geen top schrijver hoeft te zijn om een prachtig verhaal te vertellen. Het einde is alsnog verrassend en de afsluitende monoloog is prachtig. De mening van mijn moeder Jawel! Mijn moeder heeft het zowaar voor elkaar gekregen een boek in minder dan een maand tijd uit te lezen. Mijn complimenten! Zoals eerder gezegd valt mijn moeder binnen de doelgroep waar Pinson voor schrijft, toch vonden zowel mijn moeder als ik dat er weinig van te merken is. Het is een boek voor alle leeftijden (oké, misschien 18+ vanwege de seks en de drugs) en dat maakt het ook wel weer interessant. Mijn moeder had iets meer problemen met de "snelle" schrijfstijl van Pinson. Is het boek onsamenhangend? Nee. Absoluut niet, maar de uitgebreide scenes over het werk van Sonja maken dat de concentratie verslapt in de tweede helft van het boek. Er zijn veel personages die allemaal wat meer verdieping konden hebben, zodat je wat minder hoeft na te denken wie nou precies wie ook alweer was. Toch leest het boek ontzettend makkelijk weg en pak je het snel tijdens een vrij uurtje even op om een paar hoofdstukken te lezen. Daarnaast wil je ook wel weten hoe het nou eindigt en wie Sonja nou eigenlijk écht is. Conclusie Iris Pinson Als je alleen... recensie Iris Pinson "Als je alleen..." is een interessant levensverhaal dat stukje bij beetje meer laat zien over hoofdpersoon Sonja. De spanningsbogen in het boek zijn wat vlak, maar toch leg je het niet weg. Sonja voert een koude oorlog met zichzelf en haar omgeving. "Als je alleen..." is een perfect boek tijdens de regenachtige dagen, wanneer je even lekker wilt lezen en je meegesleurd wil worden in het verhaal van iemand anders. Het boek grijpt je niet bij je strot, maar sluit verrassend genoeg heel emotioneel af. Sonja is en blijft toch dat kleine meisje dat zich voordoet als grote, volwassen vrouw. Nieuwsgierig geworden? "Als je alleen" is hier te verkrijgen.

Een vriend attendeerde me op het boek van Iris. Hij was proeflezer geweest. Een beetje bevooroordeeld ben ik eraan begonnen. Maar dat was al snel over. Het boek pakte me gelijk. Er zit lekker de vaart in en je blijft lezen, wat je wilt weten hoe het nu afloopt met Sonja. De overgangen tussen de drie gedeelten waar het boek uit bestaat vond ik knap, vooral hoe de transformatie van Sonja subtiel werd weergegeven. Langzaam wordt de schil er vanaf gehaald. Het verhaal zegt ook iets over het vluchtige leven wat mensen leiden. Sonja zocht iets, wat ze in haar jeugd niet had gekregen. Liefde en warmte. De ontknoping aan het einde had ik niet voorzien, maar had wel het gevoel dat er iets aan zat te komen. Een verrassend boek en aanrader.

Erotiek is de rode draad van de roman Als je Alleen... Het verhaal heeft me op een positieve manier verrast. Het is zeer een originele roman waarin de erotiek de hoofdrol lijkt te hebben, maar uiteindelijk op de tweede plaats komt. Een meeslepend verhaal vol actie waar je in het turbulente leven van Sonja wordt meegezogen. Iris heeft een fijne schrijfstijl, de zinnen en hoofdstukken zijn overzichtelijk en lezen lekker weg. Dit boek is een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een erotische roman waar de erotiek niet op voorgrond staat maar in het verhaal is verweven.