Wanneer de zeventienjarige An Marchal en haar vriendin in augustus 1995 spoorloos verdwijnen, belandt de familie Marchal in een nachmerrie die al snel uitgroeit tot een nationale crisis. Vastberaden om zijn dochter terug te vinden, schakelt vader Paul Marchal de media in. Voor sommigen wordt hij een spreekbuis, voor anderen komt hij te vaak in beeld.

Toch weigert Paul te zwijgen. Hij wordt een van de gezichten van de Witte Mars, waarbij in oktober 1996 meer dan 300.000 mensen de straat op komen als een collectieve vuist tegen het falen van justitie. Wat volgt is een jarenlange strijd waarin rouw en engagement onlosmakelijk met elkaar verbonden raken, te midden van aanhoudende oordelen van buitenaf.

Dertig jaar later vindt Ans vader het tijd om het verhaal te vervolledigen.
Op basis van dagboeknotities die hij sinds 1995 bijhoudt, brengt hij een indringend relaas over verlies, publieke kritiek en de strijd voor de waarheid. Tegelijk roept hij op om ook vandaag waakzaam te blijven. Want de Witte Mars was een kantelmoment, maar het werk is nog lang niet af.

'In dit boek neemt Paul Marchal ons bij de hand op zijn kenmerkende manier: zonder franjes en zonder dramatheater. Dat bewonder ik.
Hoe kan iemand zonder razernij leven na alles wat hij heeft meegemaakt, zonder haat, maar ook zonder bochtenwerk – want de waarheid wordt wel degelijk gezegd. Daar kunnen we allemaal van leren.'
- Peter Adriaenssens, kinderpsychiater