Antoinette is vanaf haar zesde seksueel misbruikt door haar vader. De afschuwelijke waarheid wordt pas ontdekt als ze zwanger raakt. Met behulp van haar getuigenis wordt haar vader tot gevangenisstraf veroordeeld. Maar na twee jaar komt hij weer op vrije voeten en Antoinette ziet maar één uitweg: vertrekken. Haar moeder doet niets om haar tegen te houden. Getraumatiseerd en aan haar lot overgelaten dreigt Antoinette eraan onderdoor te gaan en ze wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting. Ten slotte wordt ze overgebracht naar de gesloten afdeling. Daar trekt de hoofdzuster zich haar lot aan en besluit om haar geen medicijnen meer te geven. Vanaf die dag wordt Antoinette langzaam beter, louter door haar moed en wilskracht.