De wereld is plots veranderd. Mensen dragen maskers en elkaar aanraken mag niet meer. Het openbare leven valt stil en we worden verplicht om thuis te blijven. De economie sputtert terwijl het ziekenhuispersoneel, de nieuwe helden, overuren presteert als nooit tevoren. Mensen worden ziek en sommigen gaan dood. Het leven lijkt onwezenlijk maar het gaat ook gewoon door. Het coronavirus overheerst alles! Verplicht teruggetrokken binnen mijn gezin geef ik, tijdens de lockdown, van dag tot dag, via deze gedichten een impressie van wat deze wereldwijde epidemie bij me oproept. Langzaam kom ik tot het inzicht dat het leven altijd wel een weg vindt en we er maar beter het beste van kunnen maken