Andreas Godfroid vangt op 17-jarige leeftijd een loopbaan aan op het Ministerie van Koloniën. Gesterkt door een commando-opleiding en met een diploma van landmeter op zak, is hij drie jaar lang ooggetuige en mede-actor van de laatste jaren van het Belgisch koloniaal systeem in Rwanda. Terug in België zet hij zich met volle overgave in om bij de DOS, nadien het ABOS, op te klimmen van klerk tot directeur-generaal, in een duurzaam engagement dat net geen halve eeuw zal omspannen. Bij het begin van zijn pensioen wijst een ABOS-ambtenaar, die gesjoemel met vliegtuigtickets bekent, hem aan als opdrachtgever. In de scandalitis-sfeer die halfweg de negentiger jaren rond het ABOS heerst, bijt het parket, gesteund door al even bloeddorstige media, zich vast in deze zaak die echter, gezien zijn onschuld, alleen maar tot een dubbele vrijspraak kan leiden. Waarom een voorlopige hechtenis nodig was, het gerecht zich liet gebruiken, en door wie, blijft onopgehelderd. Of toch niet ?Andreas Godfroid werd na zijn oppensioenstelling door een lagere ambtenaar van het ABOS beschuldigd van aanzetten tot fraude onder doodsbedreigingen. Haar poging om de verantwoordelijkheid voor haar w