Op 16 december 1998 stierf Joris Abeling op 26-jarige leeftijd in Hongarije. De auteur zat naast hem toen het gebeurde, en de brandweerlieden probeerden hun lichamen tijdig uit het wrak te zagen. In het decennium voor dit noodlottige ongeval hadden Joris en Serge als jonge Titaantjes ieder op eigen wijze geprobeerd om de Parnassus te bestormen.
In de roman Als zwemmers duikend in schoon water verhaalt Van Duijnhoven van een boezemvriendschap die haast uit vijandschap begon. Hij vertelt over de bravoure waarmee de twee gedreven maar ook aardige jungskes uit Brabant die geschiedenis studeerden aan de universiteit van Amsterdam, geschiedenis probeerden te schrijven en beschrijven op de puinhopen van Sarajevo en in de artistieke Cimmerie van de Amsterdamse grachtengordel. Dit is een boek over verwachting en verlies, acceptatie en gemis. Over de heroïsche strapatsen van de jeugd, en de tragische teloorgang van een epische jongensvriendschap.

De montere, melancholieke toon van het boek is bevlogen waar het de hoofdstukken over oorlog en engagement betreft, en sereen waar het de persoonlijke belevenissen en onontkoombare emoties betreft. De stijl bevat een onmiskenbaar poëtische weerklank die de achtergrond van de auteur als frontman van de band Dichters Dansen Niet en dichter met een lange staat van dienst, duidelijk verraadt.