Dit aangrijpende getuigenis is een tocht door het leven van een alzheimerpatiënte. Het is een reis met de zieke naar het 'volkomen niets meer', naar het 'onbestaan', naar het 'onbewuste zijn'. In dit persoonlijke verhaal vertelt de auteur over het leven van en met zijn door alzheimer getroffen vrouw. Hij noteerde de dagelijkse feiten en feitjes, de zorgen, de lotgevallen, de gebeurtenissen, de verschijnselen, de beslommeringen, de vergissingen, de twijfels, de tragiek, de pretjes, de woede-uitbarstingen, de ongemakken, de onrust, de afwezigheid, de onhandigheden, het komische, het droevige, de hoop, de radeloosheid, het geduld, het zoeken, het denken, de veronderstellingen, de besluiten, de beschouwingen, de vermoeidheid, de hulp en nog zoveel meer rond en met en van en over de ziekte en de zieke; hij schrijft over de verzorger, de artsen, de medicatie, het verzorgingstehuis, de kosten, de kinderen, de familie. Dat allemaal gedurende al de jaren van aftakeling, van verlies, van teruggang naar de volledige hulpeloosheid en de totale afhankelijkheid.Alzheimer. De voltooid vergeten tijd gaat over een leven dat eindigt zonder verleden en zonder toekomst.