Terwijl de dageraad rees over de eindeloze woestijn, hing het lichaam nog steeds onder de Brug der Dromen. Het was er om halfvijf ’s ochtends opgehangen nadat het was onthoofd en bij de oksels was vastgebonden. Twee uur later kwam de zon op en verlichtte met stralen als vuur het verkeer in de ochtendspits en de afgedankte Amerikaanse schoolbussen die arbeiders naar de sweatshops vervoerden. En een uur later hing het er nog, bungelend, zonder hoofd, met de handen achter de rug geboeid, in de koele ochtendwind van Ciudad Juárez, de gevaarlijkste stad op het Amerikaanse continent – en misschien wel op aarde.’