Deze apostolische postsynodale exhortatie is het resultaat van twee Bisschoppensynodes over huwelijk en gezin, in oktober 2O14 en oktober 2O15. Het is de titel die de toon zet: Amoris laetitia, de vreugde van de liefde. Er staan heel interessante passages in over huwelijksvoorbereiding, over zwangerschap en geboorte, over opvoeding en de moeilijkheden die ouders daarbij kunnen ondervinden, over de opvang van zieken, bejaarden, armen en vluchtelingen in een familie, over de spiritualiteit van het gezin. Wat de paus schrijft over de liefde is wervend en appellerend. De liefde gaat door crisissen heen, weet hij. Zelf was ik getroffen door de meditatie bij het ‘Hooglied van de liefde' uit de Korintiërsbrief (nr. 89-nr. 119). Deze exhortatie is niet het einde van het synodale proces. Integendeel! Het is in zekere zin ‘a point of no return': er is geen weg terug. Aan ons nu om het rijke document te lezen en te verwerken, ‘stukje bij beetje' suggereert Paus Franciscus zelf (nr. 7). De theologen moeten ons helpen bij de tekstinterpretatie, maar Amoris laetitia moeten we vooral lezen en bespreken met alle mensen die ‘de blijheid en de vreugde van de liefde' willen beleven ‘in goede en in kwade dagen'. (mgr. Luc Van Looy)