De integratie van nieuwkomers in Amsterdam in historisch perspectief

Wat hebben rederijkerskamers van Zuid-Nederlandse migranten, de Lutherse kerk, Duitse zangverenigingen, informele netwerken van illegalen en Ghanese kerken met elkaar gemeen? Welke functie hebben migrantenorganisaties vervuld in de integratie van nieuwkomers in Nederlandse steden, in het bijzonder in Amsterdam? Fungeerden organisaties vooral als bastion of eerder als bindmiddel? Het zijn dit soort vragen die centraal staan in deze bundel en die bovendien licht werpen op een algemenere problematiek, namelijk in hoeverre integratieprocessen in het heden afwijken van die in het verleden? Is het zo dat – wat velen geneigd zijn te denken – hedendaagse migranten anders (lees slechter) integreren dan vroeger? Amsterdammer worden wil een bijdrage leveren aan deze problematiek door migrantenorganisaties als invalshoek te nemen. De reden om juist dit thema bij de kop te pakken, is onder meer omdat organisaties allerlei sporen hebben nagelaten, zowel in archieven als in de vorm van gebouwen en gedrukte werken. Tot slot worden deze formele verbanden vergeleken met informele netwerken van uiteenlopende groepen als illegale migranten en migrantenondernemers.