In een hectisch leven verlang je zo nu en daar naar rust. Denkend aan het idee van stilte, is de woestijn de focus geworden van Claudia den Boer. De woestijn is niet alleen een plek waar het letterlijk stil is, maar kan ook als metafoor voor stilte gezien worden; daar waar een bepaalde plaats en 'state of mind' samenkomen. Maar geconfronteerd met de immense leegte en stilte, zocht ze steeds naar houvast. Een tak, een steen, een boom, een huis, een anker.Met 'Anchors' laat Claudia den Boer zien dat stilte iets anders is dan leegte. De rustige plekken in het boek zijn aantrekkelijk uitnodigend, maar tegelijk beangstigend.