Dit boek is het verhaal van de werkers in de zorg. Marinus van den Berg is geestelijkverzorger in deze coronatijden. Hij luistert naar de verhalen van mensen die doorhet virus weken in coma hebben gelegen en moeten revalideren. Daar ziet hij ook dewerkers in de zorg. En hij hoort hun verhalen. Zij voelen zich geen helden. Zij vragenalleen maar om aandacht voor hun verhalen die te weinig gehoord worden. Het zijnverhalen die stil maken en tot nadenken stemmen. Verhalen over:Dag en nacht werkenOverbelast wordenIn drie dagen elf mensen zien stervenMensen die besmet zijn helpen en bang zijn om zelf besmet te wordenPositief getest worden en thuis in quarantaine gaanJe eigen kinderen niet of nauwelijks meer zienTe snel aan het werk gaan en toch weer terugvallenHet contact met collega’s kwijtrakenOpnieuw op zoek gaan naar de vreugde van het werkMarinus van den Berg heeft van luisteren zijn roeping gemaakt en geeft woordenaan de dilemma’s van de werkers in de zorg. Maar hij doet meer. Hij vertelt hoe demedewerkers in het revalidatiecentrum door alle drukte heen steeds de mens inhet bed willen zien. Zo is dit boek ook een verhaal van hoop en bemoediging. Datblijkt ook uit het voorwoord van Hans Stravers, de directeur van de kortdurende zorgLaurens.