Voordat ik op het vliegtuig naar Kenia stapte, wist ik niet dat ik wit was. Ik wist meer dan de meeste mensen over Afrika. Ik kon zien in de spiegel dat ik wit was, maar toch kende ik niet de complicaties en de betekenis daarvan. In de afgelopen jaren heb ik de zeer gedetailleerde dagboeken van mijn vijf maanden in een dorp in dit prachtige land omgezet in een verhaal. Ik heb, soms met schaamrood op de kaken, het meest eerlijke verhaal verteld van mijn tocht. Het boek is opgedragen aan mensen die inmiddels zijn overleden en van grote betekenis zijn voor de totstandkoming van dit boek. De mensen die waren zoals ik wil zijn.