Vul hier uw nieuwe recensietekst in. Hoofdpersoon en heldin is Charly van Straaten. Zij noemt zichzelf Creatieve Energie Manager en heeft een geheel eigen kijk op het leven. Dat levert verrassende situaties op. Bijvoorbeeld de introductie van homo’s, vrouwen en transgenders bij een voetbalclub uit de eerste divisie of een computergame in een stadswijk die werkelijkheid wordt. Charly woont in de Bijlmer en geniet daar met volle teugen van. Ze maakt ’s avonds stiekem wandel- en klimtochten door (afgesloten bouwterreinen van) de Bijlmer en ontdekt zo zaken die voor anderen verborgen blijven. 'Elke overeenkomst met bestaande personen berust op toeval en op de fantasie van de auteur,' staat er in het begin van het boek. Maar dat neemt niet weg dat de auteur, Marjolein Houweling, behoorlijk wat beroemde mensen in het verhaal verwerkt heeft. Charly krijgt de opdracht om de biografie van Sam, een bekende kunstenaar, te schrijven. In het archief ontdekt ze tal van ongerijmdheden die verwijzen naar de vermeende zelfmoord van het fotomodel Tijgerlelie en zo komt Charly er langzaam maar zeker achter hoe de vork in de steel steekt. Het verhaal van deze zoektocht vertelt ze aan Devi. Devi is een boeddhistische monnik die uit Nepal gevlucht is en illegaal ondergedoken zit bij Charly. Samen werken ze aan een online game voor de Bijlmermeerbewoners, bedoeld om meer betrokkenheid tussen de burgers te stimuleren. Devi is trouwens transgender, ze is naar Nederland gekomen om van een vrouw tot een man te worden omgebouwd. Door alle gendergrenzen heen bloeit er iets moois op tussen Devi en Charly. Andermans Ogen is een breed opgezet boek, dat verschillende genres met elkaar combineert. Naast een thriller is het boek een ideeënroman en een liefdesrelaas. Het lukt Houweling goed om het evenwicht te bewaren tussen deze uiteenlopende genres. Het boek is een soort tornado die alle clichés omverblaast. Clichés over hetero’s, homo’s en transseksuelen, maar ook over de Bijlmer, kunst en kunstenaars, sport en sporters, boeddhistische monniken en Hollandse moslima’s. Als lezer duizelt het je als aan het einde alle verhaallijnen bij elkaar komen, maar het plezier waarmee Marjolein Houweling Andermans Ogen heeft geschreven spat van de pagina’s af.