Dit boek laat de zoektocht zien van twee mensen, hun individuele zoektocht naar zichzelf en later hun gezamenlijke zoektocht naar een evenwichtige manier van samen leven.

Bart schrijft over zijn ziekteperiode van zeven jaar, die hem dichter heeft gebracht bij het begrijpen van een hogere intelligentie.
Ana beschrijft haar zoektocht naar haar vrouwelijke zelf, begonnen in een land (Roemenië) met een moeilijke maatschappelijke en gezinsachtergrond.

Ana en Bart worden voortdurend geconfronteerd met een niet-menselijk perspectief, een soort intelligentie die hen verbindt op een manier waar hun menselijke intelligentie stopt.
Het boek laat de tocht zien van een nieuw samengesteld gezin, waarin bij elkaar blijven niet altijd gemakkelijk is.

Dit boek wil dan ook een aanzet zijn om gelijkgestemde zielen terug te vinden, en samen met hen een project aan te gaan waarin ook op het niveau van een dorp gezinnen weer kunnen kiezen voor wat wezenlijk belangrijk voor hen is. Woorden als "zelfvoorzienend dorp" en leven vanuit een "lagere versnelling" zijn dan ook niet ver weg.