De grafica Anna Metz (Rotterdam, 1939) ging al op haar zestiende naar de kunstacademie, maar beschouwt zichzelf desondanks als een laatbloeier. Tussen 1971 en 1995 was ze kostwinner voor een gezin met drie kinderen; pas na haar vijftigste ging ze meer experimenteren met de etstechniek. Die techniek hanteert ze tegenwoordig opvallend vrij en onorthodox. Ze laat etsplaten opzettelijk kapotbijten, drukt stukjes papier, textiel en aluminiumfolie met de etsen mee en probeert van iedere afdruk in een oplage iets unieks te maken. Lijnen komen aanwaaien en textuur ontstaat door het zuur – al blijft de kunstenaar natuurlijk wel de regisseur van het toeval.In dit boek beschrijft Jan Piet Filedt Kok de ontwikkeling van het werk van Anne Metz en haar leven. Daarnaast best het twee vraaggesprekken met haar door Gijsbert van der Wal. De nadruk bij de keuze van de afbeeldingen, met tal van intrigerende drukvarianten, ligt op haar recente etsen.