Anne Frank was niet een toevallige historische figuur die vluchtig haar dagelijks leven registreerde, of het onbezorgde, optimistische meisje dat zij later werd in toneel- en filmbewerkingen. Zij was een schrijfster. Met het begrip zoals alleen een groot schrijver dat kan hebben voor een ander, ontleedt Prose het artistieke talent, de ambitie, en de blijvende invloed van de tekst die miljoenen mensen hebben leren kennen als Het dagboek van Anne Frank. Ze verwondert zich over de kunstzinnigheid van het dagboek, over de ongewoon natuurlijk vertellende stem, en de prachtig gecomponeerde dialogen. Ze brengt ook aan het licht wat weinig mensen beseffen: dat dit boek een weldoordacht kunstwerk is. Tijdens de laatste maanden van haar onderduik corrigeerde en bewerkte Anne Frank haar dagboek verwoed. Ze creëerde een literair werk waarvan ze hoopte en dacht dat het publiek het zou lezen.

Anne Frank vertelt het buitengewone verhaal van een boek dat van grote betekenis werd in de wereld – en het vestigt de naam Anne Frank definitief als schrijfster.

Vanaf 1 november 2009 zullen alle dagboeken en geschriften van Anne Frank permanent te bezichtigen zijn in het Anne Frank Huis in Amsterdam. Naast het bekende roodgeruite eerste dagboek zullen bezoekers voortaan ook het tweede en derde dagboek kunnen zien, evenals de vellen waarop Anne Frank vanaf mei 1944 haar dagboek heeft herschreven.

Francine Prose (1947) schrijft zowel fictie als non-fictie. Ze heeft meer dan twintig jaar literatuurwetenschap en schrijfvaardigheid gedoceerd aan diverse grote Amerikaanse universiteiten, waaronder Harvard. Prose is voorzitter van de internationale schrijversorganisatie pen. In 2008 verscheen bij Uitgeverij Atlas haar roman Het einde van de zomer.