Met veel plezier heb ik deze fact-fiction roman van Han Peeters gelezen. Op verrassende wijze weet de auteur historische feiten te voorzien van een fictieve saus. Het is luchtig en in sneltreinvaart geschreven. Het boek begint 13.000 jaar geleden met de komst van de Griekse goden, die vanuit de ruimte op Atlantis landen. Dan springt het verhaal naar het heden naar Emile van Straten (kunsthistorisch wetenschapper en schrijver). Hij maakt samen met zijn vriendin Jenny een wereldreis met hun zeiljacht en krijgt onderweg van Unesco opdracht onderzoek te doen naar een gevonden kaart van Atlantis op een van de negen Azoren-eilanden. Dit eiland ligt op Emile’s vaarroute. Ter plaatse krijgt hij een team wetenschappers tot zijn beschikking. Emile ontdekt een symbool waar vrijmetselaars eeuwen naar op zoek zijn. Met dit symbool ontrafelt Emile de mysteries van o.a. de Piramiden van Gizeh en Paaseiland. Zijn ontdekking leidt tot buitenaards contact, waardoor onze beschaving in een ander daglicht komt te staan. De boodschap is duidelijk. De mensheid staat op het punt zichzelf te vernietigen. Dan neemt het verhaal een andere wending. Emile wordt tegen wil en dank gezien als verlosser. Een functie die hij niet ambieert, maar waar hij toe wordt gedwongen. Domheid en hebzucht is de oorzaak van alle wereldproblemen. Daar strijdt Emile tegen door oprichting van het OgenOOtschap. In de Oleer hebben de leden (het volk) in een ultieme democratie zeggenschap hoe de wereldproblemen aan te pakken. Miljoenen leden melden zich aan. Het OgenOOtschap komt met een eigen keiharde wereldmunt de ‘O’. Andere valuta vallen om. Chaos is wereldwijd het gevolg, maar onontkoombaar in de strijd om met de historisch opgebouwde domheid en hebzucht af te rekenen. Dit alles volgens voorspellingen in het teken van de eindtijd met het doel Christus op aarde te laten terugkeren. Het OgenOOtschap is een door de leden zelf opgelegde sociale wereldorde. Voor een paar avonden leesplezier is dit boek een absolute aanrader.