'Armando en de melancholie van het scheppen' geeft inzicht in de betekenisvolle filosofische en literaire inspiratiebronnen van de kunstenaar (Schopenhauer, Nietzsche, Junger). Het is voor het eerst dat er ruim aandacht wordt besteed aan deze achtergronden. Het boek plaatst Armando in een zo breed mogelijk perspectief, dat recht doet aan zijn grote veelzijdigheid. Daarbij komt Armando ook zelf uitgebreid aan het woord. Citaten uit zijn werk en gesprekken over zijn drijfveren maken het boek compleet.