In Art. 2:11 BW, doorgeefluik van bestuurdersaansprakelijkheid geeft de schrijver een goed leesbare en uitputtende analyse van art. 2:11 BW. De schrijver verzet zich tegen de in de literatuur verdedigde opvatting dat art. 2:11 BW ook aansprakelijkheid moet doorleggen naar de tweedegraads feitelijke beleidsbepaler. Daarnaast houdt hij een pleidooi voor een bewijsvermoeden van feitelijk beleidsbepalerschap bij bezit van ten minste 75% van de aandelen (geïnspireerd op de Engelse regeling van de shadow director) en voor een vaste vertegenwoordiger bij het gebruik van de rechtspersoon-bestuurder. De gebruikte #abstractietheorie# zorgt ervoor dat de verschillende aspecten op een consistente manier worden geanalyseerd en beoordeeld. Een uitgave die iedereen die zijn kennis over bestuurdersaansprakelijkheid wil verbreden zal aanspreken.