Je ziet ze overal: de babyboomers, die als kind nog op de puinhopen van de stad speelden en ‘stadsratten’ werden genoemd. Die voor een stuiver schuimdrop gingen kopen en in flanellen pyjama’s onder de wol gingen. Die Pipo en Mammaloe op een zwart-wit kastje zagen en nog trouw naar de kerk moesten. Die wat later op een Puch of Zundapp de stad onveilig maakten en de ouders deden verzuchten: ‘Er komt niets van die jeugd terecht.’ Gelijk hadden ze!Hay Swinkels beschrijft met een knipoog de generatie babyboomers, waartoe hij zelf behoort, maar eigenlijk nog niet wil behoren.