De auteur van deze roman heeft in de afgelopen jaren drie boeken over Bali geschreven, twee reisverslagen en een roman over de "Puputan van Badung". Met dit vierde boek is zijn lang gekoesterde wens in vervulling gegaan: het schrijven van een roman over de rechteloosheid van de vrouwen op Bali.
De vrouwen op Bali hebben door de eeuwen heen geen of nagenoeg geen rechten gehad. Pas in de meest recente jaren lijkt hierin verandering te komen. Maar er is nog een lange weg te gaan, voordat de vrouwen van Bali krijgen waar ze recht op hebben.
De auteur van deze roman wil de aandacht vestigen op het sociale probleem van het gokken door mannen op Bali. Dit vindt vooral bij hanengevechten plaats en stort veel gezinnen in diepe ellende. Het zijn de vrouwen op Bali, die het meeste lijden onder dit probleem.
Doordat een Balinese vrouw in haar wanhoop en verdriet haar gevoelens deelde met de auteur van dit boek, was het voor hem eindelijk mogelijk het verdriet achter de glimlach een podium te geven.
De roman speelt zich of in de jaren tussen 1945 en 1950, waarin de grote veldslag tussen de troepen van het KNIL en de Indonesische vrijheidsstrijders plaats vond, die de geschiedenis in zal gaan als de "Puputan van Margarana".
De opbrengst van dit boek zal gaan naar de stichting Loopgroep Bali Runners, die zich inzet voor de kinderen op Bali, die een beperking hebben en niet goed of niet kunnen lopen.