De gedichten in Ballade van de winstwaarschuwing zijn humoristisch, sprankelend en licht. Maar daar blijft het niet bij. Net als in zijn vorige bundel Tussen de gebeurtenissen dwingt Reints je om nog eens te kijken. En nog eens. Hij morrelt aan de grenzen van het geheugen, zwenkt behendig tussen droom en daad en stapelt beelden op elkaar die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben, tot ze, als bij toverslag, een geheel nieuw verband met elkaar zijn aangegaan: 'ik lig met mijn hoofd op mijn arm voor het toetsenbord: / de deadlines naderen, de deadlines komen voorbij / terwijl er zoals dat aanvoelt , een weiland in mijn hoofd is / en een rij koeien die daar voortschrijdt.'
Het werk van Reints is gedurende de tijd geprezen om zeer uiteenlopende redenen. 'Ik vind de manier waarop Martin Reints bijna niets zegt ongeloofelijk vervreemdend, van een intact gebleven verwondering, van een aangrijpende objectiviteit, van een serene hulpeloosheid en nog geestig ook,' schreef Herman de Coninck. Critici typeerden zijn bundels als 'verpletterend', als 'sierlijke wartaal' en juist als 'spaarzaam'. Ballade van de winstwaarschuwing gaat alle lezers, met al hun verschillende opvattingen, opnieuw gelijk geven.