'Dat is als het aanbieden van een biertje aan een alcoholist die heeft gezegd te willen stoppen', was de oprecht boze reactie van moeder Stravens, toen haar dochter Manon werd gevraagd om nog één contractverlenging bij te tekenen in Bamako. Bamako Bonjour! gaat over het dagelijks leven en de volle werkweek van een jonge ontwikkelingswerker in Mali. Met humor, een kritische pen en veel bitterzoete glaasjes thee schetst Manon Stravens een tijdsbeeld van bijna vier jaar ontwikkelingssamenwerking uit het veld. Hoe gaat de 'principefundamentalist' om met pesterige politiemannen en het fenomeen huispersoneel? Hoe doet en beleeft ze haar werk in een tijd van kritische debatten en besneden budgetten binnen haar vakgebied? Ze doet verhaal over inspirerende heethoofden die ze tijdens haar dienstreizen ontmoet en kijkt voetbal met de familie van de Malinese sterspeler Seydou Keita. Ook worden de culturele kroontjes van Mali met een antropologisch oog bestudeerd. Ondertussen raakt het land in een zware crisis en interveniëren de Franse troepen. Wat betekent dit voor het dagelijkse werk? Manon Stravens (35) woonde en werkte bijna vier jaar in Bamako (Mali) op het regiokantoor van de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie ICCO. Als Program Officer was ze verantwoordelijk voor ontwikkelingsprogramma's in Kameroen, Ghana en Sierra Leone.