1. Bandoeng-Bandung2. Tot verwondering van zeer velen3. Op de afscheidsreceptie4. De telefoon rinkelde de volgende ochtend5. Royal Class, maar wel een causerie hier of daar6. Tussenlanding in Singapore7. In luxe touringcars naar het Sahid Jaya Hotel8. Voordat ze afdaalden naar de lobby1. Vanuit de lobby zag hij2. Subrapto wachtte op een antwoord, zag hij3. De residentie van de ambassadeur4. Subrapto zag Regensberg rondkijken5. Regensberg zocht om zich heen6. Ook in Surabaya een vol, maar vlekkeloos7. In de voormiddag weg uit Surabaya8. ‘In gedachten zit hij al te schrijven,’ hoorde Regensberg1. Op het lage muurtje naast de inrit2. Regensberg probeerde zich zijn zwierende ouders3. Aan het ontbijt stelde hij voor4. Regensberg moest even grinniken5. Regensberg keek naar het gebouw waar ze voor stonden6. Een schetsje van Mays baljurk7. Regensberg kon zich niet herinneren8. Kort lachje in Jakarta1. ‘Ik ga niet,’ zei hij de volgende ochtend2. De auto reed bijna stapvoets3. De duimnagel ging de rijen langs4. Een leven lang niet aan Otje Blanchet gedacht5. Toen had broeder Laurens hem gewenkt6. Maar daar was Otto weer7. Hij grabbelde in het pakje Gudang Garam8. Hij kreeg er een paar woorden uitChris Regensberg, een uitgerangeerde politicus, reist met een handelsdelegatie naar Indonesië , waar hij geboren en getogen is, en in een Japans interneringskamp heeft gezeten. Aanvankelijk lijkt het of de koel observerende oud-politicus geen enkele binding meer met het land heeft. Tot hij Bandung bezoekt. Daar gebeurt iets. Bandung wordt weer Bandoeng. Carel Jan Schneider (Batavia, 1932-Den Haag 2011) was bestuursambtenaar en diplomaat. Gedurende zijn bijna veertigjarige loopbaan als schrijver publiceerde hij onder het pseudoniem F. Springer romans en verhalen als Tabee, New York, Bougainville en Kandy. Postuum verscheen van zijn hand Met stille trom over zijn tijd als bestuursambtenaar in Nieuw-Guinea. Voor zijn oeuvre ontving F. Springer in 1995 de prestigieuze Constantijn Huygensprijs. Eric Schneider (Batavia, 1934) is acteur, regisseur, toneelschrijver en beeldend kunstenaar. Schneider speelde onder andere in de theaterbewerking van Sandor Marais’ Gloed, waarvoor hij ook het luisterboek insprak. Gezien zijn imposante staat van dienst wordt hij door de critici de éminence grise van het Nederlands toneel genoemd.