Een fotografische ode aan een stilaan verdwijnend fenomeen: de frietkotjes langs Belgische wegen.
De Belgische frietkotcultuur is erkend als Cultureel Erfgoed, maar toch worden de kotjes stuk voor stuk langzaamaan afgebroken.
Het boek toont de kracht van de fotografie als medium dat ons in staat stelt om dingen vast te houden, ook wanneer ze ophouden te bestaan.

Met een inleiding van Paul de Moor.
Jesse Willems werkt sinds 2009 als freelance fotograaf. Hij specialiseerde zich voornamelijk in portretten maar is ook gepassioneerd door straatfotografie. Als autodidact beschouwt hij elke foto die hij maakt als deel van een continu en eclectisch leerproces, waarbij zijn stijl kan varieren van gedurfd en abstract tot meer klassiek en tijdloos. Zijn werk werd gepubliceerd in onder andere The Times, The New York Times, De Standaard, De Morgen, Trouw, FD, Le Vif, .