Barbara, ‘het meisje Mallen’, was als kind al mooi. Maar terwijl haar schoonheid rijpte, werd haar leven overschaduwd door een rampzalige aandoening: ze werd geheel doof. Maar juist die doofheid beschermde haar tegen een nog grotere ramp – de waarheid over haar afkomst.

In de vastberadenheid waarmee Barbara haar zinnen had gezet op haar knappe neef Michael Radlet herkenden de bewoners van Northumberland een trots en eigenzinnig karakter. En dat karakter was een regelrechte erfenis van de oude Thomas Mallen, die de scepter over High Banks Hall had gezwaaid totdat hij zijn goede naam verspeelde.