Batchtesten

Over het boek
Batch-programma's en het draaien van batches zijn bijna net zo oud als de eerste computers. De meeste bulk voor brieven, betalingen en orders, wordt door batches aangemaakt en verzorgd. Ondanks sexy web-applicaties en andere on-line toepassingen, zijn batches nog steeds onmisbaar voor veel grote organisaties zoals de overheid, financiële instellingen en universiteiten. De belastingdienst bijvoorbeeld verstuurt alle aangifteformulieren batchmatig naar de burgers toe. Batchfouten raken de klant direct, zijn daardoor sterk media-gevoelig en kunnen dus veel imagoschade toebrengen aan een organisatie. Batchtesten is een laatste kans voor het management om de risico's te minimaliseren.
Dit boek biedt een gestructureerde methode om batches te optimaliseren. De BATCH-methode geeft helder aan hoe je in vijf stappen de batches kunt analyseren en het beheer ervan kunt optimaliseren. Het implementatieproces van de methode in de organisatie wordt verder vergemakkelijkt door de gedetailleerde beschrijving van de verschillende stappen. Daarnaast maken vele praktijkvoorbeelden de complexe materie voor een ieder begrijpelijk.

Batches zijn belangrijk voor organisaties en zullen dat ook in de toekomst blijven. Desondanks is er weinig literatuur over te vinden. Dit boek is wereldwijd één van de eerste boeken op het gebied van batches en batchtesten. Het sluit aan bij bekende methodieken als TMap, PRINCE2, e.d.

Over de auteur
ir. Dew Persad heeft Technische Natuurkunde aan de TU Delft gestudeerd, met als specialisatie supercomputers. Hij zit al meer dan 13 jaar in het testvak en heeft opdrachten uitgevoerd bij onder meer KPN, ING, Delta Lloyd en de overheid. Bij zijn laatste twee opdrachten heeft hij zich gespecialiseerd tot senior business consultant Batches/ Batchtestmanager.

Als trainer van de cursus "Kwaliteitsmanagement in de ICT" heeft hij het belang ingezien van het overdragen van kennis aan collega's. Dit alles heeft meegespeeld bij zijn besluit om een boek te schrijven over Batchtesten, mede ook omdat er weinig literatuur over dit onderwerp te vinden is en dat de informatiebehoefte op de werkvloer groot bleek.