Van dichten comt mi cleine bate.Die liede raden mi dat ict lateEnde minen sin niet en vertare.Maer om die doghet van hareDie moeder ende maghet es bleven,Hebbic een scone mieracle op heven,Die God sonder twivel toghedeMarien teren, dien soghede.Ic wille beghinnen van ere nonnenEen ghedichte. God moet mi onnenDat ic die poente moet wel gerakenEnde een goet ende daer af makenVolcomelijc na die waerheideAls mi broeder Ghijsbrecht seide,Een begheven willemijn.Hi vant in de boeke sijn;Hi was een out ghedaghet man.Die nonne daer ic af began,Was hovesche ende subtijl van zeden;Men vint ghene noch hedenDie haer ghelijct, ic wane,Van zeden ende van ghedane.Dat ic prisede hare lede,Sonderlinghe haer scoenhede,Dat een dinc dat niet en dochte.Ic wille u segghen van wat ambochteSi plach te wesen langhen tijtInt cloester daer si droech abijt:Costersse was si daer,Dat seggic u al over waer,Sine was lat no tragheNo bi nachte, no bi daghe.Si was snel te haren werke;Si plach te ludene, in die kerke,Si ghereide tlicht ende ornamentEnde dede op staen alt covent.