Hoewel de woorden van de auteur afkomstig zijn, is het de stem van Beatrix die vertelt over liefde en verliefdheid, trouw en ontrouw, berouw en herstel. Over de moed om openlijk te erkennen waar en hoe zij gefaald heeft ten opzichte van haar kinderen. Op het achterlaten van vooral jonge kinderen en te kiezen voor een leven met een nieuwe geliefde rust een groot taboe. In die zin gaat het ook over eerlijk onder ogen zien hoe zij haar kinderen heeft bezeerd. Mogelijk zelfs een gebroken hart heeft bezorgd. Haar daden komen nu in het volle licht en in de openbaarheid. Niets is meer geheim. Tenslotte vertelt zij over haar persoonlijke ontwikkeling van een goedgelovig jong meisje (en moeder) tot een creatieve volwassen vrouw die uiteindelijk het heft in eigen handen neemt.