“Ik heb hieronder niks aan!”Haar lachje erbij was schalks, geil eigenlijk. Kan zo’n jong meisje al geil lachen? Verward door lust en vrees tegelijk durfde ik niet te reageren. Wel werd mijn blik intussen gezogen naar haar ranke gestalte, haar blote voeten en benen met daarboven het korte rokje van verticale, bruine leren stroken, aan de onderkant geschubd. En daaronder dus naakt?Afwachtend, met dat lachje, keek ze me aan: M., tien jaar, vierde klas, mijn vierde klas. Als schoolmeester behoorde het tot mijn taak toezicht te houden op het omkleden. Aldus begint dit deel II van het Tweeluik over het leven van een leraar basisonderwijs, die tot zijn afgrijzen ontdekt met pedofiele gevoelens te reageren op fysieke toenadering van leerlingen (meisjes).Nooit wordt hij een dader, altijd vecht hij ertegen (psychotherapie), maar ontslag ('eervol'!) is toch onvermijdelijk als hij een keer ouders van een leerling in vertrouwen neemt. En dan? 'Chinezen' (dat andere witte poeder: Nembutal)?Aldus het relaas van een inmiddels overleden onderwijsman, opgetekend door zijn vriend en collega van destijds, Piet Docent, zoals hij het manuscript + documenten aantrof op diens computer.