daar duw ik de slanke deuren– glas en staal – voorzichtig opende sneeuw van mijn laarzensmelt plassen in de hal. ik loopde trap op, raak de houten leuning aandraai naar het raam en kijk naar buitenhouten roeden verdelen de sneeuwin vakken, tonen takken van een boomde leuning buigt, ik neem de laatste tredennaar de zaal en loop de open ruimte rondwaar op de planken nog de boeken staanin letters van een vreemde taalen in een hoek drie emmersonder het lekkende plafondmaar ook het licht lekt, het valtvanuit de ronde ramen bovenin grote cirkels op de tafelstussen stapels boeken en papierschijnend, schrijvend:lees, wees hier