Venetia Thompson was eenentwintig toen ze een baanvond als assistent-broker bij een grote internationalezakenbank. Een snelle, door adrenaline gedreven mannenwereld waarin zij als mooie jonge vrouw een uitzondering was. Er was voor haar maar een manier om zich daar te bewijzen: ze moest zich gedragen als 'one of the guys'. Veertien maanden lang ging ze er volledig in op, en als ze er niet te veel over nadacht genoot ze met volle teugen van alles wat de Londense City te bieden had.

De financiële crisis lag op dat moment nog in de toekomst, maar de eerste barsten waren al zichtbaar. Het gonsde van een niet aflatende stroom geruchten en verontrustende signalen die iedereen probeerde te negeren. Venetia had haar twijfels en besloot voor een tijdschrift een artikel te schrijven over de excessen van haar wereldje. Dat had ze beter niet kunnen doen; de volgende dag stond ze op straat.