Monique Goudsmit kwam als kind graag bij een religieuze woongroep in haar woonplaats. Ze maakte er haar huiswerk en vond er aandacht van mensen die lief voor haar waren. Stap voor stap werd de woongroep haar thuis en werd ze de jeugdige spil in de Italiaanse beweging Focolare. Tot haar vierendertigste heeft ze er gewoond, steeds meer beseffend dat ze haar autonomie en vrijheid had ingeruild voor totale uitlevering, wegcijfering en absolute gehoorzaamheid. Elke minuut van haar tijd, haar inkomsten, haar denken en haar leven stonden in dienst van de beweging. In dit boek beschrijft Monique het dagelijks leven in een woongroep waar destructieve controletechnieken en manipulatie hoogtij vieren. Ze laat zien hoe ze uiteindelijk ontsnapt. Maar ontsnappen betekent nog niet dat je van de een op de andere dag een vrij mens bent. Want hoe kun je vrij zijn als je nog nooit hebt geleerd je eigen weg te gaan midden in de wereld, als je niet meer weet wie je eigenlijk zelf bent? Pijnlijk eerlijk verhaalt Monique over de valkuilen in de zo lange weg om een krachtig en vrij mens te worden. Haar persoonlijke ervaringen hebben er toe geleid, dat ze op haar beurt van betekenis kan zijn voor lotgenoten. Ze ontwikkelt zich tot deskundige op sektegebied - niet alleen in Nederland, maar ook in internationaal verband.