Hoor de wolk, zie de verblinding, voel het gebaar, ruik de grens en proef het uitzicht.Deze gedichten luisteren, kijken en tasten naar wat onhoorbaar, onzichtbaar en onvoelbaar lijkt. Zij ruiken aan en proeven van wat reukloos en smaakloos schijnt. Taal neemt de maat van de barst tussen het bestaanbare en het onmogelijke.Maar kan het woord die barst vullen? Daarnaar peilt Bart Janssen in Bewolkingen en andere gedichten, als met een voelmaat, vers na vers.