In “Bezeten Dorp” knipoogt Alain Vanclooster, de zelfverklaarde dorpsdichter van Dilbeek, naar “Bezette Stad” van Paul van Ostaijen. Deze slampoëtische redevoering is zijn bescheiden artistieke bijdrage tot de herdenking van de honderdste verjaardag van deze beroemde vernieuwende dichtbundel waarbij hij het midden houdt tussen Paul van Ostaijen, Johan Anthierens en Amanda Gorman.

“Bezeten Dorp” handelt over de moeilijke relatie tussen een grootstad (waarin de auteur dagelijks werkt) en een dorp in de rand (waarin de auteur ’s nachts gaat slapen). Op postmodernistische wijze verwijst hij naar een heilige maagdelijke woudvrouw en naar Pieter Bruegel de Oude. “Nun bin ich sehr bekannt in Dilbeek.”