Op 4 september 1868 opende Charles Theodorus Stork met zijn medefirmanten de poorten van de Machinefabriek Gebr. Stork & Co. In Hengelo. ‘De smid van de Twentse textielindustrie’ groeide uit tot een wereldconglomeraat. Pompgemalen van Stork hielden Nederland droog; schepen werden voorzien van Stork dieselmotoren. Al in de negentiende eeuw leverde Stork suikerfabrieken aan Nederlands-Indië. Stork kende een eigen systeem van sociale voorzieningen en vakscholing. Bijna iedere medewerker was wel actief bij een of meer verenigingen die Stork rijk was.In de gloriejaren trilde Hengelo wanneer Stork zijn motoren proefdraaide. Dat was een goed teken want er was werk. Begin jaren zeventig wordt de machinefabriek met ruim 5.000 medewerkers opgesplitst in werkmaatschappijen. Dreigende sluitingen zorgden voor onrust. De eerste staking in 1973 sloeg in als een bom, want er was nooit eerder gestaakt bij Stork.Nu, 150 jaar na de oprichting, is Stork nagenoeg verdwenen uit Hengelo. Op de vraag ‘waar werk je?’ krijg je steeds minder vaak het antwoord: ‘Bij Stork.’ Dit boek laat de betekenis zien van Stork als vooruitstrevend en betrokken werkgever. Naast de integrale bedrijfshistorische ontwikkelingen zijn boeiende thema’s beschreven en in beeld gebracht.