Als (klein)kinderen van Maria Ebberink-Henckens willen we graag haar dagboek
-dat ons zo raakte- met een breder publiek delen. Het is een verhaal over gewone mensen in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. Een tijdsdocument van een gelovige vrouw uit Venray, in een periode van oorlogsgeweld en onzekerheid. We zijn zo dicht mogelijk bij haar geschreven tekst gebleven. Het was een tijd waarin het Rooms Katholieke geloof een kompas bood in het dagelijks leven en in oorlogstijd een houvast was. Als lezer kom je terug in de dagen dat die oorlog zijn einde naderde maar toch nog in alle hevigheid woedde. Ze moesten schuilen in kelders en stonden doodsangsten uit. Met haar dierbaren moest ze huis en haard verlaten en op zoek naar onderdak en veiligheid. Via familie en kennissen kwamen ze steeds op andere plekken. Wanneer konden ze weer terug naar hun geliefde Venray waar ze een manufacturenzaak hadden?