De taal waarmee Wouter Rikmans dicht is open: helder maar doortrokken van verzonnen woorden die een onderhuidse betekenis naar de oppervlakte halen; doortrokken van synesthetische waarnemingen die getuigen van een groot talent voor emotie.
De beelden die de dichter in Binnentijd opent zijn schijnbaar vanzelfsprekend, een schijn die bedrieglijk is. Wie niet zoekt naar betekenis maar naar intuïtie weet waarom.