Mei 1940. Met de Duitse inval verandert het Belgische bioscooplandschap ingrijpend. Zalen sluiten, Amerikaanse films verdwijnen uit het aanbod. Producties met Joodse acteurs worden verboden. Wat overblijft, is een strikt gecontroleerd programma met vooral Duitse, Franse en Italiaanse films. Geen Charlie Chaplin of Greta Garbo meer. Sterren als Hans Albers en Zarah Leander dominereen het witte doek. Het publiek aarzelt, maar al snel stromen de zalen opnieuw vol. Wekelijks worden ruim hondderduizend bioscooptickets verkocht. Film blijft, zelfs in oorlogstijd, een bron van ontspanning, ontsnapping en soms ook propaganda. Bioscoop in bezet België vertelt het meeslepende verhaal van cinema en publiek tijdens de bezetting. Het boek belicht niet alleen de propagandafilms, maar ook de populaire ontspanningsfilms, de reacties van kijkers, lokale filmproducties, verzetsacties tegen collaboratie in de filmwereld en het tragische lot van Joden in de Belgische filmwereld. Gebaseerd op vijfentwintig jaar onderzoek in internationale archieven biedt dit boek een toegankelijk en rijk geïllustreerd venster op een weinig bekend, maar uiterst boeiend hoofdstuk uit de Belgische cultuur- en filmgeschiedenis.